30 augustus 2008
BIJSLUITER EN BIJWERKINGEN
Ik had niets te doen en las daarom de bijsluiter van een medicijn dat ik gebruik. Ik was vooral benieuwd naar de bijwerkingen van het medicijn, want ik had de hik. Dat was ook waarom ik niets te doen had; ik kón niets doen omdat ik die verdomde hik had. En ik heb zelden de hik, dus ik dacht dat het misschien door die pillen kwam – die slik ik nog niet zo lang.
De bijwerkingen die VAAK voorkomen waren verhoogde eetlust, wazig zien, dubbel zien, droge mond, obstipatie, draaierigheid, braken, flatulentie, erectieproblemen, abnormale gang, zwelling van de ledematen, gewichtstoename, gevoel van verrukking, verwarring, veranderde sexuele interesse, geirriteerdheid, onhandigheid, bevingen, tintelend gevoel en spraakstoornissen.
Allemachtig.
Een gevoel van verrukking gecombineerd met erectiestoornissen en gewichtstoename, ja allicht kan dat leiden tot een andere sexuele interesse, daar kan ik me wel een voorstelling van maken. Dat je dan zulks onhandig aanpakt en dat dat weer tot irritatie leidt, logisch. Maar mijn hik kwam niet bij de veel voorkomende bijwerkingen voor, dus ik hield mijn verbeelding in bedwang en ging verder met de bijwerkingen die SOMS voorkomen.
Veranderend zelfbesef, rusteloosheid, depressie, slapeloosheid, moeilijk op woorden kunnen komen, hallucinaties, ongewone oogbewegingen, moeite met denken, spastische bewegingen, hyperactiviteit, flauwvallen, drogen ogen, gezwollen oren, blozen, opvliegers, droge neus, opgezwollen buik, toegenomen speekselproduktie, huiduitslag, spierkrampen, pijn in de ledematen, moeilijk of pijnlijk urineren, incontinentie, vallen, zwakheid.
Hikken?
Ho maar.
Haastig wierp ik me op de bijwerkingen die ZELDEN voorkomen: koude handen en koude voeten, pijn op de borst, hoge bloedsuikerspiegel, toegenomen gevoeligheid voor geluid, hartritmestoornissen, verminderde uitscheiding van urine, hoest, verstopte neus, spierbeschadiging.
Geen hik.
En ik hikte nog steeds, dus hoe kon dat? Er zijn nog meer medicijnen die ik van de dokter moet gebruiken, maar in de nog meer bijsluiters had ik geen zin. Al die kleine letters – als je maar lang genoeg leest, krijg je vanzelf overal last van. Het was dat ik de hik had en dat die hik alles overstemde, anders zou ik me beslist op iets anders stortte; zo voel ik me de laatste tijd best wel eens wazig, overvallen gevoelens van verrukking mij en en heb ik ook wel eens een verstopte neus of een jeukaanval.
Dat kunnen dus bijwerkingen zijn van het medicijn zijn dat ik slik tegen een neuropatische pijn in mijn linkerhand, een medicijn dat overigens ook in geval van epilepsie en gegegeneraliseerde angststoornissen kan worden ingezet.
Tot slot zal ik nog even verklappen wat neuropatische pijn is (ik wist het ook niet voor ik er last van kreeg): het is pijn als gevolg van een zenuwbeschadiging, en de pijnwaarnemingen kunnen zo worden omschreven: heet, brandend, kloppend, schietend, stekend, scherp, kramp, pijnlijk, tintelend, gevoelloos, slapend. Aldus de bijsluiter. Ik kan er nog wel een paar waarnemingen uit eigen ondervinding aan toevoegen, maar heb daar nu geen zin in, omdat ik nog steeds de hik heb.
Geschreven op 30 augustus 2008

