08 augustus 2008

BIJ DE DOKTER

Laatst was ik bij de dokter
En in plaats van belangstellend
Naar mijn buikwand op het computerscherm
Te kijken, dwaalde mijn blik af naar
Het Perry-jack van de dokter dat aan
Het haakje bij de deur hing,
Naast een stetoscoop

En naar de foto's van zijn kinderen,
Die de dokter op zijn bureau
Had staan. Dertien in een dozijn, die
Kinderen, al waren het er maar twee.

Als dokter driftig op zijn toetsenbord
Sloeg, wankelden de blonde koppies
In hun Hema-lijsten, rood en blauw

Maar dokter liet zijn vingers niet
Op het toetsenbord dansen, - hij
Had zogezegd geen tekst -, ze
Bedienden slechts routineus de muis
Die met zachte, vermoeide klikjes
Door mijn ingewanden gleed

Wat een leven heeft zo'n man
Ging het door me heen – zou hij
Trouwens op zijn beurt ook
Over mijn leven nadenken, of was ik
Alleen een buikwand op zijn scherm?

Ach, in het antwoord
Wilde ik me niet verdiepen.

Bijna vier uur, zag ik op de klok
Van Blokker aan de muur. Dan kan
Dokter lekker naar huis. En ik ook.

Geschreven op 08 augustus 2008