17 juni 2008

DE BELOFTEN VAN DE DAG

Vaak word ik wakker van de vogels.
Maar stipt zijn ze niet.
Het kan tien over vier zijn,
of pas half vijf, en zelfs ver voor vieren.

Hoe dan ook: ze zingen me wakker.
En mijn eerste associatie nu is:
Sing me back home, een sentimenteel
Maar daardoor niet minder waar lied
van de oude zanger Merle Haggard

Maar mijn eerste gedachte op het moment
Van ontwaken is: opstaan. En dat doe ik ook.

In mijn stoel tussen mijn boeken luister
Ik dan naar het gekwetter buiten, en kijk ik
Naar de ruggen van al die schrijvers van wie
Ik het vak heb geleerd: E.B. White, Liebling,
Joan Didion, James Thurber, Lilian Ross,
Namen die velen niets zullen zeggen
Maar mij dus alles wat ik ooit wilde weten

Na enige tijd voel ik de slaap terugkeren
En weer wat later schuif ik weer in bed
Dankzij de vogels en hun gezang op
De hoogte van de beloften die de dag
Van straks gaat bevatten. Dat slaapt goed.

Want er is niets om bevreesd voor te zijn.

Geschreven op 17 juni 2008