25 maart 2008

GOEDGEVULDE CONDOOMS

Voetbal is oorlog, zei ooit Rinus Michels, een man die eruit zag alsof hij ook echt een oorlog, inclusief hongerwinter, had meegemaakt. Op een fiets met houten banden de polders in om eten los te peuteren bij boeren, zo zag De Generaal eruit, op het nippertje ontsnapt aan een razzia, zo'n man, een oud pistool in de broekband gestoken.

Inmiddels is voetbal allang geen oorlog meer, maar business. Afgelopen zaterdag klaagde Marco Van Basten daarover in deze krant. Er zou van hogerhand iets aan gedaan moeten worden dat clubs als Real Madrid en Manchester United meer geld te besteden hebben dan het miezerige Ajax. "Daar moet regelgeving op los worden gelaten," sprak Marco, de grote denker.

Je ziet het voor.

De regelgeving.

Dol van honger.

En vechtlust.

In een kooi.

Beter was het gesprek met beginnend schilder en fotograaf Willem van Hanegem wiens wenkbrauwen zo langzamerhand een brede snor op zijn voorhoofd vormen. Mooiste detail in dat gesprek: Willem die samen met vrouw Marianne naar de Grote Markt van Haarlem fietst om hun pas geboren kind naar het carrilion te laten luisteren. Tweede mooie detail: geen geld voor een auto. Derde mooie detail: als Willem wel geld had, kocht hij bij de benzinepomp autootjes voor zijn zoon. Liever autootjes voor de kleine dan brood op de plank, zo begreep ik het. Vierde superdetail: "voetballen stelt niks voor."

Ik volg het voetbal nauwelijks, behalve de ondergang van AZ en Louis van Gaal. Dat is genieten geblazen - zoals Louis er na iedere nederlaag weer in slaagt de moed er in te houden. De verbittering, woede en rancune spatten er vanaf. Ik vind Louis van Gaal de echtste voetbaltrainer die in Nederland rondloopt, met zijn notitieboekje, Bacardi-Cola en schoolbord voor in de kleedkamer. Op de tweede plaats: Marco van Basten. Als die een half jaar pech heeft met Ajax, is hij meteen de nieuwe Van Gaal. En als hij succes heeft met Ajax, is hij na één seizoen vertrokken, naar Spanje, Italie of Engeland. Dan hoor je hem ook niet meer over regelgeving. Van mij mag het trouwens, want ik ben voor Feyenoord.

Dan het EK.

Het komt er aan, het is onvermijdelijk. Vorige week presenteerde de firma Nike het nieuwe tenu van Oranje. Op het eerste gezicht zijn er geen radicale verschillen met de huidige outfit, maar voor de fijnproever is er een hoop te halen. Zo spelen de jongens met nassaublauwe sokken om de band met het koningshuis te versterken, heeft het shirt geen opstaande kraag meer, maar een V-hals en is ook op de witte korte broek tot op de knie subtiel het rood-wit-blauw aangebracht, aan de achterzijde. Tot slot is er het Wilhelmus. Aan de binnenzijde van de V-hals staat de eerste regel van het volkslied geborduurd. "Wilhelmus van Nassouwe, ben ik, van Duitsen Bloed, den Vaderland getrouwe, blijf ik tot in den dood."

Leuk idee van Nike.

Maar: een rare regel.

Tot in den dood, my ass.

Het nieuwe tenu is volgens de allerlaatste innovatieve trends op gebied van sportkleding ontwikkeld. Het shirt zit daarom strak als een condoom, dynamic fit, en is net als de broek vervaardigd van Nike DrI-FIT-materlaal dat vocht gemakkelijk afvoert, zodat de boel niet hinderlijk blijft plakken. Zelfs in de stromende regen blijven onze jongens droog, daar komt het op neer. Elf goedgevulde condooms op een groene grasmat, ik kan niet wachten op het eerste (en winnende) Italiaanse doelpunt (in de laatste minuut) en een paar dagen later die schitterende dribbel plus goal van Frank Ribéry die een einde maakt aan alle Oranje-dromen.

Geschreven op 25 maart 2008