02 juli 2007
HET VERDWENEN STATION
Vlodrop-Station ligt in de bossen van het Nationaal Park de Meinweg, ten oosten van Roermond, vlak langs de grens met Duitsland. Het dorp bestaat uit een rijtje wit geschilderde arbeiderswoningen en twee uitspanningen aan een groot, modderig parkeerterrein: restaurant Van Kempen en hotel St. Ludwig.
Het restaurant heeft verschoten vitrages voor de ramen hangen, en vingerplanten in de vensterbank, het hotel heeft voor de deur een groot beeld van de heilige Ludwig in pij die een soldaat met een pet in de hand de weg wijst, of anderszins iets toevoegt. Op de sokkel prijkt een slecht gedicht met één memorabele regel: "Sankt Ludwig grijnst voller dan de maan." Verder is er een brievenbus in Vlodrop-Station; hij hangt naast een thermometer aan de gevel van Van Kempen.
Dat is het.
Geen station.
Er is hier ooit wél een station geweest natuurlijk, een aanzienijk station zelfs: vijf gebouwen, twee seinhuizen, een loods voor locomotieven, een watertoren, zes sporen en 13 wissels, in 1879, in 1912 uitgebreid tot 12 sporen en 33 wissels. Het station maakte deel van de Ijzeren Rijn, de verbinding tussen Antwerpen en het Duitse Roergebied, die al decennialang niet meer gebruikt wordt. Sinds een aantal jaren is er sprake van de lijn weer te openen. IJzeren Nein wil geen trein staat er dan ook op een groot bord tegenover restaurant Van Kempen, en we zien Dick Bruna's Nijntje een spoorlijn doormidden breken. Naast het bord staat nog een bord, van Staatsbosbeheer, met een plattegrond van het natuurgebied.
Ook is er een prullebak.
Er is trouwens nog wel een spoorlijn in Vlodrop-Station: één enkel roestig baantje ligt tussen de bomen, voorbij het parkeerterrein. Alle andere sporen en gebouwen van destijds zijn verdwenen, er is werkelijk helemaal niets dat aan vroeger herinnert. Het is dat je er op internet foto's van kunt vinden, (zoals van honderden andere, verdwenen stations), anders zou je niet geloven dat hier ooit leven in de brouwerij was. Minstens zo moeilijk is het om je voor te stellen dat hier straks een soort Betuwelijn loopt, hoewel - die Betuwelijn is er ook gekomen.
Verderop in de bossen van De Meinweg ligt het Sint Ludwigscollege. Het is een enorm kloostercomplex, oorspronkelijk van de Fransciscanen (minderbroeders die met niets toekonden, want wie niets wil, heeft alles), maar tegenwoordig het hoofdkwartier van Marahishi Mahesh Yogi, de grondlegger van de transcedente meditatie en de man die de Beatles in de war bracht.
Terug dus.
Bij het verlaten van Vlodrop-Station (de nederzetting heeft plaatsnaamborden) is nog een kleine bezienswaardigheid: een standbeeld van alweer de Heilige Ludwig. Zijn neus is deels verdwenen, en er ontbreken hier en daar wat vingertoppen. Hij heeft gezelschap van een picknicktafel en een bord met toelichting: dit beeld stond ooit in een nis van het klooster waar nu gemediteerd wordt, en Ludwig was tussen 1214 en 1270 koning van Frankrijk. hij werd heilig verklaard vanwege zijn grote verdiensten in de strijd tegen de islam. Zou Geert Wilders hier wel eens komen?
Verderop graast een koe.
De weg komt uit in Rothenbach, een grensplaats met een viswinkel, diverse supermarkten en een bordeel van Jan Bik. Linksaf gaat het naar Wassenberg in Duitsland, rechtsaf naar Herkenbosch en Roermond. Halverwege díe weg is een kruispunt waar het linksaf naar Vlodrop gaat. Er staan daar oude SRV-wagens met kramen vol aardbeien en asperges, Beren en Spargel. In de regen een mooi gezicht, al die vruchten van de aarden.
Geschreven op 02 juli 2007

