25 mei 2007

TECHNISCH WEER

Technisch weer - ik had er nog nooit van gehoord, maar dat is weer waarbij ingenieurs er op uit trekken om hun bouwwerken en bruggen te inspecteren, en onderweg een vorkje te prikken op een lommerrijk terras, jasje uit, de benen gestrekt.

Gisteren was zo'n dag met technisch weer, en bij het Monument op de Afsluitdijk hadden zich zo'n tweehonderd genodigden in een partytent van Maison van den Boer aan de Waddenkant verzameld om te zien hoe de kroonprins met een joystick een gefilmde versie van het standbeeld van ingenieur Lely op zijn sokkel plaatste. Dit bij wijze van onthulling ter gelegenheid van het 75-jarige bestaan van de dijk. Na enig ruk en trekwerk had de prins het beeld op zijn plaats. Applaus van de aanwezigen; burgemeesters, commisarissen van de koningin, dijkgraven en ambtenaren van Rijkswaterstaat - de ingenieurs van het technische weer.

Lekker, een uitje.

Behalve de kroonprins en Lely waren er nog een paar programmapunten. Zo zong er een zangkoor uit Wieringen, geheel in klederkracht, mochten kinderen van basisschool De Haven uit Den Oever vragen stellen aan staatssecretaris Tineke Huizinga, vertoonde Edwin Rutten korte flimpjes over de geschiedenis van de Afsluitdijk en waren er toespraken over de de toekomst. De dijk moet verhoogd worden, en er kunnen wellicht huizen op verrijzen.

Daarna: lunch.

Intussen was het dus schitterend weer, misschien zelfs wel veel te mooi om technisch te kunnen heten. Op het Ijselmeer stond een zacht briesje, dat het water lichtjes deed kabbelen, de Waddenzee aan de andere kant van de dijk was glad als een spiegel. Er dreef een schip van de waterpolitie op de Waddenzee, een rubberbootje met twee politiemannen erin draaide er doelloos omheen, aan de horizon was een vissersboot bezig. Op de dijk zelf wemelde het van de muggen, en de fietsers die voorbij kwamen, waren nat van het zweet. Op de voetgangersbrug over de snelweg stonden twee mannen in vrijetijdskleding. De een keek richting Friesland, de ander richting Den Oever: politiemannen die zichzelf explosievenverkenner noemde.

Mooie funktie.

Het hoogtepunt van de feestelijkheden speelde zich af aan de voet van het standbeeld van Lely. Daar zong een groepje kinderen speciaal voor de kroonprins een nieuwe, hippe versie van de oude Zuiderzeeballade. Ze dansten er ook nog bij. De kroonprins genoot plichtmatig van het gebodene, en klapte toen de kinderen klaar waren royaal in zijn grote handen. Schitterend klappen kan hij: van die duidelijke, hol klinkende, waardige slagen. Je moet er óf op geoefend hebben, óf grote handen bezitten, of beide, om zulk een mooi applausgeluid te kunnen voortbrengen.

Enfin.

Daar waren de meisjes van Maison van den Boer, met hun glaasjes op een dienblad en ragfijne zweetdruppeltjes op de bovenlip. Maar eerst moest er nog een foto gemaakt worden, nu van alle hoogwaardigheidsbekleders, met de kroonprins en het zangkoor voor het standbeeld van Lely.

De prins had inmiddels goed de pest in over de elkaar verdringende fotografen, en zijn glimlach dreigde uit zijn gezicht te zakken, maar gelukkig wist de RVD de orde te handhaven. De foto was nog niet gemaakt of de kroonprins beende weg, richting partytent. Ook het benen heeft hij goed onder de knie. Onderweg wachtte een juffrouw van het cateringbedrijf met een eenzaam glas Cola op een dienblad. Hij nam het eraf, nipte eraan, en liep door, langzamer nu, want anders was zijn donkerblauwe pak onder de frisdrank gekomen. Voor hem was het geen technisch weer, en geen leuk uitje, hij was liever thuis.

Geschreven op 25 mei 2007