22 april 2006

IEDER VOOR ZICH

Op een terras getroffen worden door de buren:
Heel normaal – en nog een hele kunst niet te

Horen wat ze zeggen, niet te luisteren naar
De snippers van hun leven – hoe was je dag,
Wat zullen we vanavond doen? Heb je je
Moeder gebeld? Ben je de pastasaus niet
Vergeten? Echt waar?? Nou ja, dan eten we
Een hapje in de stad, toch? Ja, als we Jan
En hoe heet ze, Lida, maar niet tegenkomen,

Dat soort dingen – waar mensen het,
Met andere woorden, over hebben – terwijl

De warme nanmiddagzon hun gezichten
Streelt en het schuim van hun bier langzaam
Inzakt – na verloop van tijd, en dat is eigenlijk

Het mooiste, verstomt dan het gesprek, de
Uitwisselingen van banale intimiteiten, en kijken
Ze ieder voor zich voor zich uit en om zich heen.

Geschreven op 22 april 2006